Nina Dziwoki / Illia Meier / Grzegorz Picz / Gabi Woźniak – TERAZ ZAMKNIJ OCZY – Cracow Art Week KRAKERS

W czasach zdominowanych przez obraz chcemy wykonać na pozór prosty eksperyment: zachęcić was do zamknięcia oczu, wyłączenia zmysłu wzroku. Obudzenia natomiast pozostałych, na co dzień nieco lub bardzo uśpionych zmysłów i poczucia, odczucia i wczucia się nimi w otoczenie: dotykania, smakowania, wąchania, wsłuchiwania się.

Gabriela Woźniak – A ZATEM NIE MA JUŻ TERAZ

[PL] „A zatem nie ma już «teraz», ponieważ przeszłość pochłonęła teraźniejszość, zamieniła ją w ciąg obsesyjnych powtórzeń, a to, co wydawało się nowe – co wydaje dziać się teraz – jest jedynie odgrywaniem jakiegoś ponadczasowego schematu.” – Mark Fisher w zbiorze esejów „Dziwaczne i osobliwe”.

[EN] ‘So there is no ‘now’ anymore because the past has absorbed the present, turned it into a series of obsessive repetitions, and what seemed new – what seems to be happening now – is merely the enactment of some timeless pattern.’ – Mark Fisher in the collection of essays ‘The Weird and the Peculiar’

Fobian / Kalina Płużek / ♫ fmttm / ♫ ehh hahah / ♫ janina skrzypek – SZKLANA GÓRA (finisaż)

Zapraszamy na dźwiękowe dopełnienie szelestów, zgrzytów i szeptów Szklanych gór w przestrzeni Krakowskiej 34. Trzy godziny sennych doświadczeń dźwiękowych domkną żywota twórczości Fobian i Kaliny Płużek, zanurzając nas w dymie wspomnień, rozszczepienia, duplikacji, i czego jeszcze góry zapragną nam udzielić.

Fobian / Kalina Płużek – SZKLANA GÓRA

[PL] „Miałam taki sen, że jestem w miejscu, w którym wszystko wygląda tak samo, ale nie jest prawdziwe. Ludzie nie są ludźmi, a przedmioty nie są przedmiotami, chociaż nic ich nie odróżnia. Kiedy się obudziłam, nic się nie zmieniło. Nie znam tego miejsca, chociaż to to samo miejsce.” Fobian

[EN] „I had a dream that I was in a place where everything looked the same, but it wasn’t real. People are not people and objects are not objects, although nothing distinguishes them. When I woke up, nothing had changed. I don’t know this place, even though it’s the same place.” Fobian

Nina Dziwoki – NIE OCZY WIDZĄ

[PL] Wiele osób nosi w sobie swój unikatowy, wewnętrzny świat, który buduje i kształtuje przez całe swoje życie. Co czyni każdy z tych światów wyjątkowym i wartościowym jest brak wynikających z nich ograniczeń oraz zasad. Nie kieruje nimi żaden porządek, a nas samych nie blokują żadne reguły czy przepisy. Nie ma tam wstydu ani niepewności. Są tam za to formy, obrazy oraz marzenia…

[EN] Many people carry within them their unique inner world, which they build and shape throughout their lives. What makes each of these worlds unique and valuable is the lack of resulting restrictions and rules. They are not guided by any order, and we are not blocked by any rules or regulations. There is no shame or uncertainty there. Instead, there are forms, images and dreams…